Σχόλια στο -

Από: Ιδεόπολις, unplugged - » Res judicata pro veritate habetur

Ιδεόπολις, unplugged - » Res judicata pro veritate habetur — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

[...] Σε συνέχεια αυτού, [...]

Από: Mersault

Mersault — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

Λύκε, απ’αυτό που πάσχουμε* δεν υπάρχει ιατρειά. Οπότε, μούτζωτα.
Επίσης να δηλώσω εδώ ότι διαβάζω μόνο Καρβέλα.

Μάμποτάνγκο, ναι.

* Μεγάλη Απόκκλιση από τον Μ.Ο.

Από: mambo tango

mambo tango — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

Δε βαριέσαι..ΕΤΣΙ είναι ή ζωή.

Από: Ο Λύκος της Στέππας

Ο Λύκος της Στέππας — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

Παρεμπιπτόντως, μήπως πάσχεις από IFS; Να το κοιτάξεις.

Από: Ο Λύκος της Στέππας

Ο Λύκος της Στέππας — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

Ο πάλαι ποτέ φέρελπις ποιητής Νίκος Τσιαμτσίκας (ναι, αυτός ο Τσιαμτσίκας) είχε γράψει κάποτε σε ένα ανομοιοκατάληκτο ποιηματάκι πως δεν είναι τυχαίο πως Άρτα στα ισπανικά σημαίνει βαριέμαι. Να ένας ωραίος τίτλος για μελλοντικό τοστ. Ή μια ιδέα για ταξίδι. Τελικά άλλο ύφος από αυτό που ήθελα αποκτά το σχόλιο, αλλά βαριέμαι να το επεξεργαστώ τώρα.

Από: Mersault

Mersault — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

Κατάλαβα τι θέλετε να πείτε.

Ωστόσο

ακόμα κι έτσι

βαρέθηκα.

Από: Μοιραίος Χαρακτήρας

Μοιραίος Χαρακτήρας — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

Μμμμ, κι εγώ τα ίδια, μόνο κιθάρα δεν ξέρω να παίζω.

Ωστόσο θα υπάρχουν διαβαθμίσεις και διαφοροποιήσεις στην αίσθηση όλων αυτών των ρημάτων.

Κάποτε βαριόμαστε γρήγορα, κάποτε αργά, αργότερα, κι ύστερα πιο αργά. Η βαρεμάρα είναι ένα θερμόμετρο εσωτερικής καταμέτρησης καταστάσεων, πότε κάτι είναι αρκετό και παραπάνω απο ανεκτό, σε ότι αφορά την συχνότητα και την ένταση. Κι ας εμφανίζεται με τη μορφή της βαρεμάρας.

Το κακό με την κακή διάθεση είναι τα λιμνάζοντα νερά της και η στασιμότητα αυτών.